โภชนาการ

โภชนาการสยบออทิสติก

ผมเห็นข่าวนี้ในเว็บผู้จัดการออนไลน์ เห็นว่าเป็นประโยชน์และเป็นคำยืินยันถึง การใช้โภชนาการมาช่วยบำบัดรักษาโรคต่างๆ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ช่วยให้หายขาดจากโรคร้ายนั้นๆ ได้ แต่จะทำให้อาการทุเลาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ข่าวอันนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความรักของพ่อแม่ที่จะพยายามรักษาลูกของพวกเค้า แม้มันจะเป็นความหวังอันเลือนลาง…

ยังใจสั่นไม่หายเมื่อนึกถึงตอนที่รู้ว่า”เซียนนา” ลูกสาววัยสองขวบเป็นออทิสติก เธอและเจฟฟ์ สามี นั่งช็อกตอนที่กุมารแพทย์พูดถึงอนาคตอันมืดมนที่รอคอยลูกสาวคนโตของพวกเขาอยู่ “หมอบอกว่าเซียนนาจะรักใครไม่เป็น ไม่มีวันได้แต่งงานหรือมีชีวิตอิสระ โรคนี้ไม่มีทางรักษา และเราต้องทำใจรับสภาพนี้ให้ได้”

แต่วันนี้ สามปีผ่านไป อนาคตที่ไม่น่าเป็นไปได้เริ่มปรากฏลางๆ พ่อแม่เชื่อว่า “เซียนนา” กำลังจะหายจากโรคนี้ ซึ่งหลายคนอาจมองว่าเป็นการฝันเฟื่อง เพราะการแพทย์กระแสหลักยืนยันว่าออทิสติกเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาได้และต้อง เป็นไปตลอดชีวิต ….ทว่า ซีโมนสามารถเล่าเรื่องราวมากมายที่พิสูจน์ว่าลูกสาวของเธออาการดีขึ้น “ยกตัวอย่างเช่น เซียนนาเกลียดเสียงดัง ผู้คนและสถานที่จอแจเหมือนเด็กออทิสติกคนอื่นๆ มาตลอด แกจะกรีดร้อง อาละวาด และร้องไห้ แต่ตอนนี้ฉันสามารถไปชอปปิ้งในซูเปอร์มาร์เก็ตโดยมือข้างหนึ่งจูงเซียนนาและ อีกข้างจูงโอลิเวีย ลูกสาวคนเล็กที่ตอนนี้อายุ 3 ขวบ โดยไม่ต้องกังวลว่าเซียนนาจะงอแง ฉันรู้ว่าแกดีขึ้นแล้ว”

ความคืบหน้านี้มีต้นทุนที่ครอบครัวซีเวลล์ต้องจ่าย ค่าบำบัดพฤติกรรมและโภชนาการคิดเป็นเงินทั้งสิ้น 100,000 ปอนด์ และเจฟฟ์ต้องพักอาชีพนักร้องของวงป๊อปโอเปรา อมิชิ ฟอเรเวอร์ เพื่อช่วยดูแลเซียนนา ไม่มีใครรู้สาเหตุที่ทำให้เด็กออทิสติกไม่สามารถสื่อสารและเกี่ยวข้องกับผู้ อื่น เด็กเหล่านี้ชอบเก็บตัว ไม่พูดไม่จา และไม่สบตากับใคร นอนหลับไม่สนิท และอาละวาด หลายคนไม่สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนปกติ และบางคนต้องการการดูแลตลอดเวลา กรณีที่ไม่รุนแรงนักเด็กอาจพยายามสื่อสาร กระนั้น การใช้ชีวิตด้วยตนเองดูจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เอาเลย

“หลังจากคุยกับหมอ เราเสียใจมากและออกไปเดินเล่นในสวนสาธารณะใกล้ๆ เกือบจะพูดไม่ออก แต่ฉันไม่ยอมปล่อยลูกตามยถากรรมหรอก ฉันคิดว่าต้องมีบางสิ่งที่ช่วยแกได้” ซีโมนและเจฟฟ์ ที่อาศัยอยู่ทางเหนือของลอนดอน ไม่รู้ว่า “เซียนนา” มีปัญหาจนไม่กี่เดือนก่อนที่หมอจะวินิจฉัยอาการลูกสาว ในช่วงสองปีแรกหลังเกิด เซียนนาเดินทางไปกับพ่อแม่เพราะเจฟฟ์ต้องเดินสายแสดงกับอมิชี ฟอเรเวอร์

“แกงอแง นอนไม่ค่อยหลับ และหมกมุ่นกับการจับของเล่นมาเรียงแถว ฉันคิดว่าแกแค่มีพฤติกรรมแปลกนิดหน่อยเท่านั้น แต่พอเริ่มหัดพูด แกกลับพูดไม่เป็นภาษา ตอนนั้นไม่มีเด็กคนอื่นให้เปรียบเทียบ เราเลยยังไม่รู้ว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้น แต่ยิ่งโตขึ้นพฤติกรรมแกยิ่งแย่ลง กลางคืนไม่ยอมหลับยอมนอนอยู่เจ็ดชั่วโมง แกจมอยู่กับโลกของตัวเอง ไม่สนใจคนอื่น ออทิสติกเป็นสิ่งสุดท้ายที่เรานึกถึง เราเริ่มรู้สึกว่ามีปัญหาหลังจากนักบำบัดการพูดบอกว่าเด็กอายุเท่าเซียนนา ควรจะพูดได้สัก 50 คำแล้ว” หลังจากนั้นตามมาด้วยการตรวจอันทรมานนานหกเดือนก่อนที่หมอจะวินิจฉัยว่าเซียนนาเป็นออทิสติก

และหลังจากหายช็อก ซีโมนหมดเวลาไปอีกหลายชั่วโมงในการค้นหาวิธีรักษาที่อาจเป็นไปได้ในอิน เทอร์เน็ต และเกือบตาลายกับความคิดเห็นและคำแนะนำที่พรั่งพรูมากมาย เจฟฟ์ตัดสินใจพักอาชีพนักร้อง เพื่อทำให้ชีวิตครอบครัวมั่นคงขึ้น (ปัจจุบัน ทั้งคู่ร่วมกันเปิดบริษัทด้านบันเทิง) มีการจัดคอนเสิร์ตอำลาให้เขาที่นิวซีแลนด์ ขณะเดียวกัน หลังจากรับรู้เรื่องราวของครอบครัวซีเวลล์ ดร.เด็บบี้ ฟิวเทรล ได้ติดต่อสองสามีภรรยา เพราะเชื่อว่าโรคออทิสติกเกี่ยวข้องกับอาการอักเสบในกระเพาะอาหาร

แม้ไม่ทราบสาเหตุของอาการดังกล่าว แต่ที่รู้ก็คือ เด็กออทิสติกไม่สามารถย่อยโปรตีนในอาหาร เช่น ขนมปังและนมได้ ผลลัพธ์คือ โปรตีนขนาดจิ๋วซึมเข้าสู่กระแสเลือดและทำปฏิกิริยาเหมือนฝิ่นคือ ปิดการทำงานบางส่วนของสมอง ทำให้เกิดโรคออทิสติกหรือทำให้อาการรุนแรงยิ่งขึ้น การตรวจเลือดและปัสสาวะบ่งชี้ว่ากระเพาะอาหารของเซียนนาอักเสบจริง เด็กหญิงต้องงดโปรตีนจากข้าวและนมเนย “ไม่กี่วันหลังจากนั้น เซียนนาพูดว่า ‘น้ำ’ และชี้ที่ก๊อก ซึ่งเป็นสิ่งที่แกไม่เคยทำมาก่อน” แม่ของเด็กหญิงเล่า แม้ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนอาหารหรือเป็น เรื่องบังเอิญก็ตาม

ขั้นตอนต่อไปคือ อาหารคาร์โบไฮเดรตพิเศษ ซึ่งหลีกเลี่ยงคาร์โบไฮเดรตที่มีโมเลกุลซับซ้อน เช่น ขนมปัง ซีเรียล และพาสตา เพื่อขจัดแบกทีเรียที่เป็นอันตรายในกระเพาะอาหารและลดการอักเสบ พฤติกรรมของเซียนนาดีขึ้นภายในไม่กี่วันหลังกินอาหารพิเศษนี้ บางคนบอกว่ารูปแบบการใช้ชีวิตที่หนักไปทางด้านเดินทางเป็นสาเหตุสำคัญสำหรับ ปัญหาพฤติกรรมของ “เซียนนา” กระนั้น เจฟฟ์และซีโมนเชื่อว่าอาหารกำลังเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของลูกสาว

“มหัศจรรย์มาก หลังจากหนึ่งเดือนเซียนนาเริ่มเล่นแบบที่ต้องใช้จินตนาการ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าแกจะทำได้ ปกติแล้วแกจะเอาแต่เรียงของเล่น แต่วันหนึ่งฉันพบว่าแกนั่งอยู่กับของเล่นพวกนั้นบนโต๊ะเล็กๆ และพูดว่า ‘เราจะไปเที่ยวครีตกัน’ ฉันตกใจมาก แต่ก็เชื่อว่าเรามีความคืบหน้าแล้วจริงๆ” ครอบครัวซีเวลล์ยัง เริ่มฉีดสารเสริมอาหารให้เซียนนา เช่น ซิงก์ เซเลเนียม และวิตามินบี 6 ซึ่งงานศึกษาบางชิ้นระบุว่าช่วยปรับปรุงพฤติกรรมของเด็กออทิสติก รวมทั้ง ‘ดีท็อกซ์’ บ้านเพื่อไม่ให้เซียนนาได้สัมผัสวัสดุบางอย่าง เช่น สารเคมีที่ใช้ภายในบ้านที่อาจทำให้อาการกำเริบ

นอกจากนี้ ดร.ฟิวเทรลยังแนะนำการวิเคราะห์พฤติกรรมประยุกต์ (ABA) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสอนภาษาศาสตร์ ทักษะด้านความคิด สังคมและการช่วยเหลือตัวเองแก่เด็กออทิสติก โดยการแตกและย่อให้เป็นงานที่มีขนาดเล็กลงและต้องทำซ้ำ ตัวอย่างเช่น หากเด็กพยายามเรียนรู้การจับคู่ภาพ นักบำบัดจะต้องเริ่มด้วยการสั่งให้เด็กจับคู่ภาพโดยวางมือของตนบนมือเด็กและ ดึงให้ไปจับภาพเหล่านั้น เมื่อเด็กทำภารกิจนี้ซ้ำๆ หลายครั้ง นักบำบัดอาจเปลี่ยนเป็นแตะข้อศอกแทน ซึ่งที่สุดแล้วเด็กจะสามารถทำเองโดยไม่ต้องเตือน

นอกจากนี้ เซียนนายังต้องไปบำบัดกับผู้เชี่ยวชาญสัปดาห์ละ 33 ชั่วโมง “เซียนนาทำให้เรามีความหวัง หลังจากเริ่มบำบัดด้วยวิธี ABA แกเรียก ‘แม่’ ออกมา เหมือนเด็กปกติที่ต้องการสื่อสารความรักความผูกพัน การพูดของแกดีขึ้น แกเริ่มใช้ตัวเชื่อม เช่น ‘แต่’ ในประโยค ทักษะการอ่านและเขียนมีพัฒนาการอย่างรวดเร็วในรอบปีที่ผ่านมา” ขณะนี้ เซียนนาเข้าเรียนในโรงเรียนปกติ โดยมีผู้ช่วย ABA ไปด้วยบ้าง ซีโมนบอกว่าลูกสาวคนโต ‘ป๊อป’ ในหมู่เพื่อนๆ และเซียนนาเล่น ‘เลียนแบบ’ น้องสาวที่ไม่ได้มีอาการออทิสติก ความที่ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ความเชื่อมโยงระหว่างโภชนาการและออทิสติก การแพทย์กระแสหลักจึงยังเคลือบแคลงและยืนกรานว่าโรคนี้ไม่มีทางรักษา อย่างดีที่สุดก็แค่จัดการและควบคุมได้เท่านั้น กระนั้น ครอบครัวซีเวลล์ยังไม่เลิกหวัง “อนาคตเป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้น ฉันมองเห็นภาพเซียนนาอาการดีขึ้น ไปเรียนหนังสือ นั่งกับครอบครัวเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่พบเจอมา” ซีโมนทิ้งท้าย

ที่มา : ASTV ผู้จัดการ, Dailymail

โภชนาการ

ปรับเปลี่ยนทัศนคติ และเริ่มต้นเรียนรู้

อย่างที่เล่าให้ฟังเมื่อครั้งก่อนว่า เมื่อหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตก็พบว่า เฮอร์บาไลฟ์ ในบางเว็บจะมีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีนัก ส่งผลต่อความเชื่อมั่นของผมพอสมควร และเชื่อว่ามันจะส่งผลกับหลายคนที่เคยอ่านข้อมูลนั้น แต่ด้วยนิสัยชอบพิสูจน์และยังไงก็เข้าไปอบรมก่อน ในที่สุดก็ไปอบรมทั้งตัวสินค้าและแผนการตลาด… หลังการอบรมและการหาข้อมูลอย่างบ้าระห่ำ ก็พบว่าโรคร้ายส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่โรคติดต่อ โรคร้ายที่คนทั่วโลกต้องประสบอยู่มาจากภาวะโภชนาการและมลภาวะที่อยู่รอบตัว อาทิ โรคอ้วน โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคหัวใจ รวมไปถึงโรคมะเร็ง การที่ภาวะโภชนาการเป็นสาเหตุีสำคัญที่ก่อให้เกิดโรคร้าย เพราะการกินเป็นการเติมสารอาหาร วิตามิน เกลือแร่ ที่จำเป็นต่อร่างกาย เข้าไปทุกๆ วัน แต่หากสิ่งที่เรากินไม่มีสารอาหารมากพอ เช่น อาหารที่เต็มไปด้วยความหวาน (ที่หลายคนอาจจะไม่รู้) ไขมัน สารอาหารไม่ครบ สิ่งเหล่านี้เมื่อสะสมเป็นเวลานานจะกลายเป็นบ่อเกิดของโรคร้ายต่างๆ ที่กล่าวมา

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของเฮอร์บาไลฟ์นั้น เป็นผลิตภัณฑ์ที่เข้ามาเสริมส่วนที่ขาดไปเหล่านี้ได้อย่างยอดเยี่ยม และเมื่อไปดูในตลาดโลกแล้วผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของเฮอร์บาไลฟ์ก็ได้รับความนิยมในหลายประเทศ ปัจจุบันเฮอร์บาไลฟ์เข้าไปทำตลาดแล้วถึง 70 ประเทศ ประเทศที่ 70 คือ เอกวาดอร์ (ในทวีปอเมริกาใต้ ติดกับเปรูและโคลอมเบีย)  โดยเน้นการลดน้ำหนัก ลดความอ้วน ที่ผ่านการพิสูจน์หลายสิบปีจากคนนับล้านคน ว่าสามารถช่วยในการลดน้ำหนักได้จริง และผลิตภัณฑ์อีกอย่างที่น่าสนใจคือ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในกลุ่มผู้ที่มีปัญหาโรคหัวใจ เพราะผู้ที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาผลิตภัณฑ์นี้คือ ดร.หลุยส์ อิกแนร์โร่ ผู้ที่รับรางวัลโนเบล ในการค้นพบผลกระทบของไนตริก ออกไซต์ กับภาวะโรคหัวใจ ซึ่งปัจจุบันยังไม่นำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย

ความเข้าใจเหล่านี้ทำให้ทัศนคติของผมที่มีต่อเฮอร์บาไลฟ์เปลี่ยนไป โดยยอมรับผลิตภัณฑ์และแผนการตลาดที่เป็นแบบขายตรงหลายชั้นมากขึ้น และกลับมาตั้งคำถามว่าเหตุใดบริษัทที่มีผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพที่ดีมากขนาดนี้ กลับขยายตลาดในประเทศไทยได้อย่างช้ามากในสายตาของผม ต่างกับตลาดในประเทศเม็กซิโก หรือไต้หวัน ที่มีอัตราการขยายตัวรวดเร็วมาก ดังนั้นผู้ประสบความสำเร็จในประเทศอื่น ทำกันอย่างไร รวมไปถึงผู้ที่ประสบความสำเร็จในประเทศไทย มีวิธีการทำงานกันอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ จึงเป็นสาเหตุให้ผมต้องค้นหาข้อมูลอย่างหนัก โดยปราศจากการสนับสนุนข้อมูลใดๆ จากอัพไลน์ (หุ หุ) จนตอนนี้ก็มีข้อมูลจากการค้นหาระดับหนึ่ง ผมว่ามันเยอะจนคันมือที่จะเอามาแบ่งปันกัน ซึ่งเป็นที่มาในการเขียนบล๊อกนี่แหละครับ